su2 yorum var - 11 Eylül 2008 22:50biz beraberken her şey ne kadar anlamsızdı şimdi düşündümde..sürekli ikimizde hayatın gereksizliğinden dem vurup güzel kelimelere takılarak kendi içimizde birbirimizi boğardık.düsündümde zorbayla zırvanın arkadaslığı zaten bir yerde patlak verecekti.ikimizde bosluktaydık uzun süre..senin her kelimen beni kanatırdı bana yazdığın her şiir zaten beni anlatırdı.ismin bile aslında bana aitti.bana beni hep sen anlattın.kendimi seninle tanıdım.şimdi düsündümde istanbul sadece seninle güzeldi.istiklalde seninle sonsuza kadar takılabilirdik.güzel oldugumu söylerdin hep her ne kadar buna ikimizde inanmasakta doğru düzgün.çünkü bizim çirkin ağız kıvrımlarımız vardı..gülmeyi beceremeyen kıvrımlar.kıvrımsız bir vücutla tezat teşkil eden ağız kıvrımları.düsündümde beni bir tek sen anlardın demiyeceğim cünkü kimse kimseyi anlamaz..buna inanıp beni sadece sen anlıyorsun derdik birbirimize..inanmadığımız ne çok şey vardı bizim..hayatı sek içiyorduk hiç bir şeye hiç kimseye bağlanmıyor hiç bir şehre ait olmuyorduk biz..her şey ama her şey bizdik..o jilet yiyen kız elleri gemili adam buruk kadın hepsi bizdik..kaçıncı perdede hayatımdan çıktın sessizce?ve yine 3 5 kelime yüzünden..sek içemediğim tek varlık pozharina..oku ve sadece sus... bu yazıya puanı basanlar:
|